akrep_kral
04-17-2006, 02:21 PM
DUt Lekesi
Bir zamanlar birbirlerine asik iki genc vardi. Kizin adi Tispe,
delikanlinin ki
ise Piremus idi. Bunlar yanyana evlerde otururlardi. Birlikte
büyüdüler ve
çocukluklarindan beri birbirlerine karsi ask beslerlerdi. Fakat
aileleri
görüsmelerini istemezler, birbirlerine uygun olmadiklarini
düsünürlerdi. Oysa
onlar, birbirlerini ölesiye seviyorlardi.
İki evin arasinda gizli bir catlak vardi. Aileleri bunu bilmezler,
onlar da
geceleri burada bulusur o aradan birbirlerine seslerini duyurur,
asklarini dile
getirirlerdi.
Bir gece ormandaki agacin altinda bulusmaya karar verdiler. Tispe
agaca
Piremus'dan önce varmisti. Gittiginde avini yeni yemis agzindan
kanlar akan
kocaman bir aslanla karsi karsiya geldi. Korkarak bir magaraya dogru
koşmaya
basladi. Farkinda olmadan yolda boynundaki esarpini düsürmüstü.
O sirada Piremus geldi. Gördükleri karsisinda donup kalmisti. Kocaman
aslan
agzinda kanlarla birlikte biricik sevgilisi Tispe'nin esarpini
parcaliyordu. O
an aklina gelen ilk ve tek sey aslanin Tispe yi oldurerek yedigiydi.
Tispesiz yasayamazdi, Piremus. Aklindan gecen sadece aski ugruna
canina
kiymakti. Belinden hançerini çikardi ve gögsüne sapladi. Kanlar
icinde cansiz
bedeni yere dustu.
Tispe ise korkusunu bir kenara atip bir an once askini gormek icin
magaradan
cikmaya karar vermisti. Agacin altina geldiginde o korkunc sahneyle
yuzlesti.
Piremus'un cansiz vucudu yerdeydi ve elinde Tispe'nin dusurdugu
esarpini
tutuyordu.
Ilk once genc kiz olanlar karsisinda aglamaktan hicbir seyi
anlayamamisti. Ama
esarpi ve uzaklasan aslani gorunce anladi. Bir an magarada dusundugu
o korkunc
sey basina gelmisti. Ve onun öldügünü dusunen
Piremus aski ugruna canina kiymisti.
Tispe bir an bile dusunmeden hanceri yerden aldi ve gogsune götürdü.
Onlarin
aski ölesiye bir askti ve ölüm bile onlari ayiramazdi. Eger Piremus
aski ugruna
ölümü göze aldiysa o da hic cekinmeden canina kiyabilirdi ve hanceri
sapladi.
Birden vucudu Piremus'un cansiz bendeninin ustune yigildi.
O anda bu olaya sahit olan Tanrilar bu yuce aski ölümsüzlestirmek
istediler ve
bu ciftin üstünde duran agaci bunlarin askina adadilar.
Piremus'un kanini bu agacin meyvelerine, Tispe'nin gözyaslarini ise
agacin
yapraklarina verdiler. O günden beri kara dut agacinin meyvesinin
cikmayan
lekesini (Piremus'un kan lekesini), dut agacinin yapraklari (Tispe'nin
gözyaslari) temizler...
Bilirmisiniz dut agacinin meyvesinin lekesi cikmaz ama elinize agacin
yapragini
alir ovusturursaniz lekenin gittigine sahit olacaksiniz...
"Varsın Hiç Bir Şey Sensiz Olmasın Canım"
Bir zamanlar birbirlerine asik iki genc vardi. Kizin adi Tispe,
delikanlinin ki
ise Piremus idi. Bunlar yanyana evlerde otururlardi. Birlikte
büyüdüler ve
çocukluklarindan beri birbirlerine karsi ask beslerlerdi. Fakat
aileleri
görüsmelerini istemezler, birbirlerine uygun olmadiklarini
düsünürlerdi. Oysa
onlar, birbirlerini ölesiye seviyorlardi.
İki evin arasinda gizli bir catlak vardi. Aileleri bunu bilmezler,
onlar da
geceleri burada bulusur o aradan birbirlerine seslerini duyurur,
asklarini dile
getirirlerdi.
Bir gece ormandaki agacin altinda bulusmaya karar verdiler. Tispe
agaca
Piremus'dan önce varmisti. Gittiginde avini yeni yemis agzindan
kanlar akan
kocaman bir aslanla karsi karsiya geldi. Korkarak bir magaraya dogru
koşmaya
basladi. Farkinda olmadan yolda boynundaki esarpini düsürmüstü.
O sirada Piremus geldi. Gördükleri karsisinda donup kalmisti. Kocaman
aslan
agzinda kanlarla birlikte biricik sevgilisi Tispe'nin esarpini
parcaliyordu. O
an aklina gelen ilk ve tek sey aslanin Tispe yi oldurerek yedigiydi.
Tispesiz yasayamazdi, Piremus. Aklindan gecen sadece aski ugruna
canina
kiymakti. Belinden hançerini çikardi ve gögsüne sapladi. Kanlar
icinde cansiz
bedeni yere dustu.
Tispe ise korkusunu bir kenara atip bir an once askini gormek icin
magaradan
cikmaya karar vermisti. Agacin altina geldiginde o korkunc sahneyle
yuzlesti.
Piremus'un cansiz vucudu yerdeydi ve elinde Tispe'nin dusurdugu
esarpini
tutuyordu.
Ilk once genc kiz olanlar karsisinda aglamaktan hicbir seyi
anlayamamisti. Ama
esarpi ve uzaklasan aslani gorunce anladi. Bir an magarada dusundugu
o korkunc
sey basina gelmisti. Ve onun öldügünü dusunen
Piremus aski ugruna canina kiymisti.
Tispe bir an bile dusunmeden hanceri yerden aldi ve gogsune götürdü.
Onlarin
aski ölesiye bir askti ve ölüm bile onlari ayiramazdi. Eger Piremus
aski ugruna
ölümü göze aldiysa o da hic cekinmeden canina kiyabilirdi ve hanceri
sapladi.
Birden vucudu Piremus'un cansiz bendeninin ustune yigildi.
O anda bu olaya sahit olan Tanrilar bu yuce aski ölümsüzlestirmek
istediler ve
bu ciftin üstünde duran agaci bunlarin askina adadilar.
Piremus'un kanini bu agacin meyvelerine, Tispe'nin gözyaslarini ise
agacin
yapraklarina verdiler. O günden beri kara dut agacinin meyvesinin
cikmayan
lekesini (Piremus'un kan lekesini), dut agacinin yapraklari (Tispe'nin
gözyaslari) temizler...
Bilirmisiniz dut agacinin meyvesinin lekesi cikmaz ama elinize agacin
yapragini
alir ovusturursaniz lekenin gittigine sahit olacaksiniz...
"Varsın Hiç Bir Şey Sensiz Olmasın Canım"