vanessa19
05-24-2006, 06:50 PM
Empati
Ben İstanbul’um
Yedi tepeli şehir
Bir ebruli umudum, içindeki
Yüreğin kanatlanışıyım dalga dalga.
Gri bir yanılgıyım kimi zaman
Kimi zaman da yılgı.
Titreyen parmaklarının arasındaki sigaranım,
Duman duman olmuşken sen.
Geceleri bakışlarını göğe çevirip
Hayalini kurduğun o düş benim
Kalabalıklar arasında yaşanan
Kalabalıklarca yalnızlığım.
Bir kadınım,
Denizlerden derin, güneşten sıcak.
Gurbetim…
Sılayım…
Ben İstanbul’um.
Asırlar yorgunuyum.
Umudum ben
Başını yastığa koyup
Gözlerini kapadığın vakit
Önünde açılan yepyeni bir sayfayım.
İşim ben, ekmeğim,yahut okul.
Hayalini kurduğun o düş benim.
Ve ‘’gel’’ derim düşlerinde
‘’Umut dolu bir geleceğim.’’
Ve yanılgıyım kimi zaman
Yanılgının omuzdaki ağırlığı
Kolların iki yana düşüşüyüm umutsuzca.
Hayal kırıklığıyım, ama istemeden.
Gecelerce kurduğun düşlerin failiyim gözünde.
Açlığım bazen, yoksulluğum
Ve çaresizlik…
Gurbetim ben
Uzun, upuzun yolların sonuyum.
Sıla hasretiyle anılır adım.
Bir kavuşma anıyım ki, hasreti çekilen,
Öyle bir özlemim ki
Kucaklar, kucaklar dolusuyum.
Deniz gözlü bir kadınım ben
Saçları rüzgarın elinde tel tel.
Ne şiirler yazılır adıma, bilsen
Ne türküler yakılır…
Bir elimde güneş,
Bir elimde Marmara.
Güneş kadar güzel
Su misali coşmada.
Bir koca yalnızlığım ben
İşte şu dev kalabalıkta.
Nicedir sustuğumdan mı bilmem
Bir sükunetim şimdi kocaman.
İhtiyar bir şehirim ben,
Yüreğim hala çocuk.
Kalabalığım,coşkuluyum ve sevgi dolu.
Yalnızlıksa ayrılmaz parçam.
Son sigaranım ben
Efkarlı bir gece yarısı
Bir türlü içmeye kıyamadığın.
Gece-gündüz dinleyen
Bir dert ortağıyım,vefalı.
Gülümseyişlerindeki ince sızıyım.
Bir derin yarayım saramadığın.
Ve gizemim bir parça
Aradığın ne varsa bende gizli
Usta bir sanatkarın elinden çıkmış
İnce bir nakışım ben.
Her kıvrımımda ayrı bir sır,
Ayrı bir sanat her bucağım.
Yaşanası bir sevdayım ben
Apansız geliveren.
O hafiflik benim,
O çırpınış, yüreğindeki.
Her mevsim ayrı baharım
Her gün başka güzel.
Haydi, tut ellerimi!
Yaşamanın ta kendisiyim ben
Her sabah gün doğumuyum
Ve batışıyım her akşam, usulca.
Nice zamanlar aştım böyle
Yıllar yılı ayakta.
Koca bir çağ deviren
Şanlı bir tarihim ben!
-Ki asırlar yorgunuyum-
Ben İstanbul’um. Nurhan Sancar
Ben İstanbul’um
Yedi tepeli şehir
Bir ebruli umudum, içindeki
Yüreğin kanatlanışıyım dalga dalga.
Gri bir yanılgıyım kimi zaman
Kimi zaman da yılgı.
Titreyen parmaklarının arasındaki sigaranım,
Duman duman olmuşken sen.
Geceleri bakışlarını göğe çevirip
Hayalini kurduğun o düş benim
Kalabalıklar arasında yaşanan
Kalabalıklarca yalnızlığım.
Bir kadınım,
Denizlerden derin, güneşten sıcak.
Gurbetim…
Sılayım…
Ben İstanbul’um.
Asırlar yorgunuyum.
Umudum ben
Başını yastığa koyup
Gözlerini kapadığın vakit
Önünde açılan yepyeni bir sayfayım.
İşim ben, ekmeğim,yahut okul.
Hayalini kurduğun o düş benim.
Ve ‘’gel’’ derim düşlerinde
‘’Umut dolu bir geleceğim.’’
Ve yanılgıyım kimi zaman
Yanılgının omuzdaki ağırlığı
Kolların iki yana düşüşüyüm umutsuzca.
Hayal kırıklığıyım, ama istemeden.
Gecelerce kurduğun düşlerin failiyim gözünde.
Açlığım bazen, yoksulluğum
Ve çaresizlik…
Gurbetim ben
Uzun, upuzun yolların sonuyum.
Sıla hasretiyle anılır adım.
Bir kavuşma anıyım ki, hasreti çekilen,
Öyle bir özlemim ki
Kucaklar, kucaklar dolusuyum.
Deniz gözlü bir kadınım ben
Saçları rüzgarın elinde tel tel.
Ne şiirler yazılır adıma, bilsen
Ne türküler yakılır…
Bir elimde güneş,
Bir elimde Marmara.
Güneş kadar güzel
Su misali coşmada.
Bir koca yalnızlığım ben
İşte şu dev kalabalıkta.
Nicedir sustuğumdan mı bilmem
Bir sükunetim şimdi kocaman.
İhtiyar bir şehirim ben,
Yüreğim hala çocuk.
Kalabalığım,coşkuluyum ve sevgi dolu.
Yalnızlıksa ayrılmaz parçam.
Son sigaranım ben
Efkarlı bir gece yarısı
Bir türlü içmeye kıyamadığın.
Gece-gündüz dinleyen
Bir dert ortağıyım,vefalı.
Gülümseyişlerindeki ince sızıyım.
Bir derin yarayım saramadığın.
Ve gizemim bir parça
Aradığın ne varsa bende gizli
Usta bir sanatkarın elinden çıkmış
İnce bir nakışım ben.
Her kıvrımımda ayrı bir sır,
Ayrı bir sanat her bucağım.
Yaşanası bir sevdayım ben
Apansız geliveren.
O hafiflik benim,
O çırpınış, yüreğindeki.
Her mevsim ayrı baharım
Her gün başka güzel.
Haydi, tut ellerimi!
Yaşamanın ta kendisiyim ben
Her sabah gün doğumuyum
Ve batışıyım her akşam, usulca.
Nice zamanlar aştım böyle
Yıllar yılı ayakta.
Koca bir çağ deviren
Şanlı bir tarihim ben!
-Ki asırlar yorgunuyum-
Ben İstanbul’um. Nurhan Sancar