Paranoya

düş kırıklıklarıyla beraber
voltasındayım yalnızlığın
alışkanlıklarımdan yavaş yavaş kopuyorum
bulamadım cevabını
uykusuz ve yorgun geçen gecelerde

gitmek mi daha zor dönmek mi?
kalmak mı yoksa?
karanlığın sinsice örttüğü bu şehirde.

içimde bir yılgınlık bir durgunluk var.
korkaklık de istersen.

kendime hala itiraf edecek birşeylerim varmış gibiyim.
sanık kürsüsünde zanlıyım.

ahh bu paranoya...

sana varma yollarını ararken
kendime ait yeni ip uçları buluyorum.
herşey başa dönüyor.
bütün emeklerim ziyan oluyor
matematiği gereksiz ve can sıkıcı bulurdum.
keşke daha çok çalışsaymışım dersime.
şimdi benim olma ihtimalini,
sevdasızlığımla çaresizliğimin orantısını hesaplar,
bukadar acı çekmezdim.

kötü bir öğrenciyim.
aşkta hep sınıfta kaldım...