Ben Veda Etmeyi Senden Öğrendim!...

seni götüren vapurlara el sallamayı,
garlarda “gelirsen”i taşıyan,
rötarlı trenleri beklemeyi..
özlem yağmurlarında ıslanmayı..
eylül yaprakları gibi
dokunulmadan kopmayı senden öğrendim..

sürgün mevsimlerde
olmayan adresler elimde seni arardım..
hüzün bulutları kaplardı yüreğimi,
her yağmur mevsimi,
özlemlerim çiçek açardı,
sen olmazdın yanımda..

ben veda etmeyi senden öğrendim..

ayrılığın cam kırığı gibi batarken yüreğime,
şimdi çağırma beni!!!
gelemem...

cok guzel bu sıır tesekkurler

Paylaşımın için teşekkürler