Herşey Eskir, Eski(me)

Düş(me)...
Sözcüklerin Gölgeleri Boyunca Başıboş Bırakılmış Ve Teslim Olmamış,''Siyah''ı Kurban Vermiş Karanlıklara...

Bir Kadın ''Aşk''a Usulca Ve Derinden Demir Alır...
Yüreğinin Kıyısı ''Eski'' Nef(es)lerinin Boğulmuş İzlerini Taşır...

Gel(me)...
Adımlarının Utkusunu Yol(un) En Çıplak Gölgelerine Tepeden Tırnağa Giydirmeden...

Bir Adam ''Aşk''a Fütursuzca Kıvılcım Alır...
Yaktığı Şehirlerin Küllerini Her Defasında Bir Islık Buğusunda ''Boş''luğa Bırakır...

Kaç(ma)...
Yalınayak Yürümüşken Nüfus Ettiğin (Yaşamak)lara Ve Alacası İçinde Saklı Zam(an)lara...

Bir Kadının Tümceleri ''Kelimelere'' Parçalanır Böylece Her Kırılan Teki Cümlelerinin Başından Sonuna Dek Eksik Ve Gedik Kalır...

Ağla(ma)...
Kalanları Gizlice Gasp Edilmiş Kırmızılığına Kanayan Sözcüklerin Bodrum Katında Tazelenen Hayatları Adına...

Bir Adam Kabul Görmeyen Dualarına Sayfalarca Söver Ve Taziyesi Namına Kadeh Kaldırır Bir ''Şeref(e)'' Daha...

Unut(ma)...
Küçük Bir Kızın Kurutulmuş Sevinç Çığlıklarının Ucuna Bağladığı Ve Gece Mavisi Yıldızına Doğru Savurduğu Umutlarını...

Bir Kadın Saçlarının Kestane Rengi Lülelerine Sıkar Yılların Biriktirilmiş ''Hazan''larını,Tek Tellik Bembeyaz Bir Kurşun Misali...

''Gördüm,Gözümle Gördüm...
Günden Güne Bittiğini...
Hissettim Koynumdayken,Başkasına Gittiğini...
Eyvah!
Ben Şimdi Öldüm,Anlayınca Benden Geçtiğini...
Hatıranı Kalbime Gömdüm...
Farkedince ''O''nu Seçtiğini...
Hiç Huzur Yok Mu Bu Dünyada...?
Boş Yere Mi Yanıyoruz Biz...?
Mutlu Olan Var Mı Sevip De...
Bela Mı Arıyoruz Biz...?
Neyse Ki...
Unutulur...Unutulur...
İnsanın Kaidesi Budur...
Herşey Eskir...Herşey Eskir...
Eşya Bile Yorulur...''

Kal(ma)...
Yalnızlığa Feda Edilmiş ''Sevda''ların Titrek Soluklarında Ve Ağır Aksak Yankılanan Sedalarının Duvarsız Sığınağında...

Bir Adam Terk-i Hayallere Çiviler (Yok)olmuş Silüetini Ve Karşısına Alır Tüm Hesapsız Kitapsız İşlenen Faili Meçhul Gidişlerini...

Sev(me)...
Sureti Yakamozların Eline Değmemiş,Aslını İse ''Asla'' Yüreğine Katık Etmemiş ''Esassız'' Kaderleri...

Bir Kadın ''Mevsimlik'' Hüzünlerini Kaleminin Yankısızlığında Boyar Herbiri Biraz Savruk Biraz Da Kavruk Renklerine...

Kork(ma)...
İlk Nef(es)inde Hediye Edilmiş,Bıçak Sırtında Yaşayan (Yalnız)lığıngan Ve Hükümsüz Dalganan Narince Bilenmiş Ruhunun (Sağ)ından Ve (Sol)undan...

Bir Adam Akşam Ayazlarının İlk Durağında Demler Tütününün Acı Yakısını Ve Dumanı Karışır Gözünü Kör Eden Hayat Nakaratlarına...

Duy(ma)...
İsimsiz Bir Sızıya Gönül Vermiş Apansız Vedaların Hırçın Ve Dikenli Çığlıklarını...

Bir Kadın Aynı Elden Çıkma Dizelerin Yitip Giden Yaralarında Bulur Kendini Ve İçine Alır Hiç Kanatılmamış,''Eski(me)yecek'' Sözleri...
Bir Kez Daha...

Sus(ma)...
Söylenememiş Nidalarının,Yarım Bırakılmış Zam(an)larının,Tozlanmış Bir Kitabın Hiç El Değmemiş Satırlarının Ardında...

Bir Adam Unutulmaya Ve Eskimeye Mahkum İsmini Tekrarlar Her Köşe Başında Ve Bir Kez Daha Anlar ''Hiç''liğinin (Yaşam)a Mağlubiyetini...

...

Alıntıdır.......

PayLaşıma Teşekkürler...

Cok Güzel Yine... Tesekkurler...