Senİn İÇİn

hasasıyeti yok olmussa insanın kızma onlara
dinleyenin yoksa send e kendine dinleyeni ara
hisler körelmiş ise kafalar kirli zihin kapkara


seninle yüregimden kopan en samimi hislerle konuşuyorum
ruhumu kaplayan hüzünle aynı renkteki ateşi okşuyorum
tan vaktiyle beraber kalkıp güneşinle doguyorum

kafamın yedi kapısı karanlık vehimlere denk
kapını calıyorum kalbini ac bana renga renk
gönlüm bükük yüküm cok kalmadı gözümde ahenk

zırvelere cıkılmaz inilmedikce derine
cöktümükaranlıklar ulaşılmaz serine
kalbe ilk düştügü an ulaşılır cenine