Düşmanmışsın

Teyzenin biri sofra bezini çırparken aşağı düşürdü bizi


Yağmurlar yağmadı hiç
Ve yıldızlar kaybolmuş gibiydiler
Diyelim ki hayal kuruyorsun
Ve hepsi seni terkettiler
Sakinliğin tuttu ellerinden
Şimdi o da bıraktı
Uçurumlardan yuvarlandın
Düşüyorsun...


En güvendiklerin...
Senin için ölür sandıkların bir bir çekip gittiler
Yarattıkları mağaralarda sesin yankılandı
"Hey nereye?"
Boşaydı feryadın...
Onlar çoktan gitmiştiler.

Canım yanıyor deme sakın!!!
Acı yok biliyorum
Bunlar sadece karanlık tarafı hayatlarımızın
Acı yok dostum acı yok!!!
Geçer hepsi elbet...
Arkandan arkadaşın saydığın vurduysa
Bırak...düşünme...
Kanından olan bile bir gün tetiği çeker...


Şimdi çabaların anlamsız
Sen de biliyorsun...
Hiç dönmem dediin yollardan dönüyorsun.
Ne yani sevmeyecek misin artık insanları?
Kendinle çelişiyorsun
Nefes al!!!
Yitirme kendini...
Düşsün düşlerin,
Düşsün elinden kalemin
Düşsün yüreğin...yooo hayır
Tut!O bir daha düşmesin
Hiçbir yere hiç kimse için...


Başladığın her adımın devamı
Yalnızlığınla yoldaş olcak...
İndikçe derine kendini bulacaksın o yalnızlıkta.
Söylemlerinin özünde sen olmalısın
Biliyorum
Kolay değil
Her zaman söylemek istediğini ortaya koyamazsın
Bazen lal haykırışlarda çıkarlar onlar
Bir sen duyarsın
Bir de...


Haydi şimdi çık yola
Kalk!
Bırak çözemediklerini
İstemiyorsan unutma hiç bir şeyi
Kendi canını yakmak çözüm değil
Ağla içinden geldiğince,
Ya da gül...
Devam et hadi bir nefes daha...
Çek al düşlerini yaşamdan
topla parçaları ama birleştirme
at dursunlar bir köşede
birleştirmesi gereken yapıştırsın onları
sen denedin olmadı işte!!!


Yola çık!!!
Kendi yoluna,asla başkasının çizdiğine değil
Özle bıraktıklarını,ama çağırma yardıma...