Diyemiyorum

tutki bi yolun başındayız
tut ki gece
ve soğuk
ve kimsesizsin
haykırsan kuşlar havalanacak
için ürperecek
ve ayaz var gönlünde
soğuk rüzgarlar esiyor
bir elveda hakediyor bu hava
diyemiyorum
tutki yalnızsın
ve fırtına havası var
ama öncesi sessiz
önce hafif bi yel
arkasından boşanan yağmur
sonra toprak kokusu
kal demem lazım
diyemiyorum
sıcak bi yaz günündesin
kuşlar yalnızlığıma kanat çırpıyor
ve isyanı bastırıyo sesleri
ama üşümüşüm sıcağa rağmen
çünki yalnızlığın sarmalamış ruhumu
acı bi keder dudaklarımda
ve kahrımı bir gül dikenine bağlamışım
sev demem lazım
diyemiyorum
aşkına ömür bağlamışım
tanrıdan dua etmiş istemişim seni
elvedana gönül koyup
merhabana ümit bağlamışım
sonsuzluğunu içime koyup
sensizliğime kahır edip
günleri yaşayıp geceleri ağlayıp
delirmişim yokluğunda
hayata neden deyip
kadere sebeb deyip
ölüme olmaz şimdi
ve sana
yalnız sana yaşam adamışım
gitme demem lazım
diyemiyorum

güzel bir şiir saol