Fr@biyy
12-13-2006, 02:43 PM
Bir şiir yazıldı
Bu sabah Pierloti’de.
Sütlücede güller
Haliç’in üstünde martılar ağlıyordu.
Ve şair daha önce
Hiç böyle yazmamıştı belki de
Çayın buharı,
Bir resim çiziyordu boşluğa.
Sadece şairin gördüğü
Islanıyordu bu sabah bütün masalar.
Kalem ağlıyordu
Hüzün düşerken satırlara
Ve şair daha önce
Hiç böyle bakmamıştı Pierloti’ye
Nedense bir yokluk çöktü şehre
Titredi yüreği, Asya’nın Avrupa’nın
Sonra, yollar arşınlandı bu şehirde
Nereye gittiğini bilmeyen adımlarla
Ve şair daha önce
Hiç böyle yürümemişti bu şehirde
Anılarda gezindi, yorgun haliyle
Eminönü’nde yüreğini bıraktı
Beykoz’da ruhunu…
Sonra güneşe emanet etti umudunu
Her sabah yeniden doğsun diye
Ve şair haykırdı, gökkuşağındaki renklere
Ve şair sustu, sonsuza dek belki de
Bu sabah Pierloti’de.
Sütlücede güller
Haliç’in üstünde martılar ağlıyordu.
Ve şair daha önce
Hiç böyle yazmamıştı belki de
Çayın buharı,
Bir resim çiziyordu boşluğa.
Sadece şairin gördüğü
Islanıyordu bu sabah bütün masalar.
Kalem ağlıyordu
Hüzün düşerken satırlara
Ve şair daha önce
Hiç böyle bakmamıştı Pierloti’ye
Nedense bir yokluk çöktü şehre
Titredi yüreği, Asya’nın Avrupa’nın
Sonra, yollar arşınlandı bu şehirde
Nereye gittiğini bilmeyen adımlarla
Ve şair daha önce
Hiç böyle yürümemişti bu şehirde
Anılarda gezindi, yorgun haliyle
Eminönü’nde yüreğini bıraktı
Beykoz’da ruhunu…
Sonra güneşe emanet etti umudunu
Her sabah yeniden doğsun diye
Ve şair haykırdı, gökkuşağındaki renklere
Ve şair sustu, sonsuza dek belki de