Azra

gözlerimde aralıksız foton yağmuru
ağzım tavanına kadar açık,
susuzum
dilim “dimağım” kupkuru
-akıl ! -beni bekleme sen çık !

sıcak,
bir serinlik umuyorum oddan, ocaktan
terlemişim...ve kurumuşum....her yerim tuz
mutluluk melekleri bana sesleniyor uzaktan,
-ey sefil....sen varsan biz yokuz...

yürüyorum,
bir deniz peydahlanıyor beynimden
suyun sahilden yeni çekildiği sıralar
bir farkı var ama bu Azra’nın yüreğimden
kapanıyor ardımdan kumda bıraktığım yaralar