böcegim
03-21-2007, 12:27 PM
dışarıdaydım aşkım,eve geliyordum,sadece bir kaç adım kalmıştı,eve girmeme,saat akşam 22:30 aniden bir rüzgar esti nerden geldiğini anlayamadım.ılık bir rüzgardı o anki havanın durumuna göre,farklıydı diğerlerinden insanın içini üşütümyordu yada savurmuyordu toz toprakta yoktu.Öylece kaldım rüzgarın etkisiyle,olduuğm yerde,yine gözlerim dolmuştu,düşünüyordum neyi düşündüğü bilmeden ölece dalmıştım evden bir kaç adım ileride.kendi kendime sordum 'nereye esiyor acaba'diye,adeta fısıldamıştım.bir kaç saniye sonra bir sey duydum yada içimden gelen bir sesti sanırım kalbimin sesini duymuştum,emindim.
'özlenen heryere'diyordu...
nerdese ağlayacaktım artık göz yaşlarım durmuyordu 1 kaç dakka önce durduğu gibi;ama sonra gözyaşlarım birden yok oldu sasırdım.rüzgarmı silmişti anlayamadım...
gök yüzüne usulca bakıp masum bir ifadeyle gülümsedim...aklımdan hiç çıkmadığın halde yine aklımdaydın ama bu sefer daha bir başka sanki karsımda hayalin değil gerçekten sen vardın...dokunup sarılmak istedim ellerini tutup dudağına sıcak bir öpücük kondurmak için o an neler vermezdim.ama elimi kaldıracak gücü bulamadım kendimde,korktum kaybolursun diye...aniden yok oldun gittn birdaha giç gelmeyecekmisisn gibi seni birdaha hiç görmeyecekmişim gibi yüzümdeki masum ifadesinin yerini hayal kırıklığı almıştı ,yine gözlerim dolacaktı ağalyacaktım. bir anlık mutluluk bianda mutsuzluğuma dönüşecekti biliyordum.ama aniden telefonum çaldı,arayan sendin,ve dedn ki:'evinizin arkasındayım çok özledim seni gelirmisin!söylesene aşkım malum mu oldu yoksa kalbimizmi birdi anlayamadım ama güzel bir duyguydu...seni seviyorum birtanem senin beni sevdiğin gibi....
uğur_çağla
yazan:çağla...
'özlenen heryere'diyordu...
nerdese ağlayacaktım artık göz yaşlarım durmuyordu 1 kaç dakka önce durduğu gibi;ama sonra gözyaşlarım birden yok oldu sasırdım.rüzgarmı silmişti anlayamadım...
gök yüzüne usulca bakıp masum bir ifadeyle gülümsedim...aklımdan hiç çıkmadığın halde yine aklımdaydın ama bu sefer daha bir başka sanki karsımda hayalin değil gerçekten sen vardın...dokunup sarılmak istedim ellerini tutup dudağına sıcak bir öpücük kondurmak için o an neler vermezdim.ama elimi kaldıracak gücü bulamadım kendimde,korktum kaybolursun diye...aniden yok oldun gittn birdaha giç gelmeyecekmisisn gibi seni birdaha hiç görmeyecekmişim gibi yüzümdeki masum ifadesinin yerini hayal kırıklığı almıştı ,yine gözlerim dolacaktı ağalyacaktım. bir anlık mutluluk bianda mutsuzluğuma dönüşecekti biliyordum.ama aniden telefonum çaldı,arayan sendin,ve dedn ki:'evinizin arkasındayım çok özledim seni gelirmisin!söylesene aşkım malum mu oldu yoksa kalbimizmi birdi anlayamadım ama güzel bir duyguydu...seni seviyorum birtanem senin beni sevdiğin gibi....
uğur_çağla
yazan:çağla...