Beni Düşün, Unutma

Ay doğarken bir söğüdün ardından,
Göl yüzünde sisli bir esinti ile,
Akşamın göğsüne hüzün serperek,
Ve Yağmurdan geceye çiçekli perdeler çekerek.

Beni düşün, Beni düşün, UNUTMA,

En umarsız en umutsuz günümde.
Bağrına bir yumruk çökeldiğinde,
Ve dağların mazlum ateşi.
O güzelim saçlarına cayır cayır yanıp ulaştığında,

Beni düşün, Beni düşün, UNUTMA.

Beni düşün bir kavganın içinde,
Helal bir ekmeğin peşinde,
Ve kurtlardan arta kalmış yüreğimin ,
Can çekişen o son parçasınıda, sana sakladığımı bil,
Bil ki haykırırcasına bu esir gövdemi yakarcasına.
Kavuşmak için o serin bağrına,
Ateşten bir yol arıyorum.


Kar yağarken mor dağların ucundan,
Sol yerinde sessiz bir inilti ile,
Yastığın yüzüne yaşlar dökerek,
Ve Akşamdan gizlice bir ah çekerek,

Beni düşün, Beni düşün, UNUTMA.

Kan kızılı bir gelincik seherinde,
Sırtıma kahbe bir hançer indiğinde,
Ve bu gencecik ve bu hemencecik ölüm,
Çığırtken bir gazete başlığında,
Çığlık Çığlık sana kavuştuğunda,

Beni düşün, Beni düşün, UNUTMA.

Beni düşün şehre her yağmur yağdığında,
Islak ve kırılgan bir türkünün içinde,
Göğsünden dudaklarına, doğru sancılı bir isyan kabardığında,
Bastırarak kalbini avuçlarınla,
Sesini okşadığımı bil.

Bil ki yalvarırcasına, uzayan yollara dağılırcasına,
Sonsuz bir mahşerin ortasında,
Bir zemzem suyu gibi seni seni özlüyorum...
Yusuf Hayaloğlu