Fe@rLes
07-22-2007, 12:21 PM
Veda anını yaşamak bir ayrıcalıktır. Oysa neye uğradığını anlayamadan ayrılmış ne çok sevdalı vardır. Bahanesi olmaz ayrılıkların, sözlerin de hiç bir getirisi yoktur belki. Saniyelere sığdırılmış uzun bakışmalar ve birkaç damla yaş."Gitmek mi zor kalmak mı?" deyiminin düğüm doktasını oluşturduğu sahne. Acılarla kuşatılmış bir şehir ve iki ayrı kutuplara sürülmüş iki esir.
Aşkta vuslat neden üvey evlat muamelesi görür hep?Ayrılığın bahanesi yoksa neden kalan gidenden hesap sorar ve sevgililer neden hep bir sebep ararlar yok olası ayrılığa?...
Ayrılık varsa aşkın sonunda bir veda sahnesi yaşanmalıdır yine de... Bir veda busesi konmalı ve gözyaşlarıyla ıslatılmalıdır. Kilitlense de dudaklar, inadına gözlerle konuşulmalıdır.
Öyle sebepsiz kaybolup gitmekten, kırkikindilerde kırklara karışır gibi varlığına en muhtaç anında yokluğa karışmaktansa. İlk fırtınada terketmektense gemiyi... Feda edip aşkı, kaçmaktansa mihnetlerden...
Zor da olsa veda anını yaşamak bir ayrıcalıktır.
Durma bir şarkı söyle şimdi... Bir şarkı öğret gitmeden şehrime.Bu şarkıyı söylesin şehrim ardından,yankılansın gökler,tempo tutsun ağaçlar.Gitmeden bir şarkı söyle şehrime ve beni inandırsın gittiğine ve her şeyin bittiğine... Haydi! Gözlerini ve sözlerini başka ufuklara çevirmeden bir şarkı söyle...
Gideceksin vakit ayrılık vakti
Bugün her günden daha uzun sanki
Bitti aşkımız yolun sonundayız
Her şey söylendi sırada susmak var
Bitti aşkımız yolun sonundayız
Her şey yaşandı sırada gitmek var...
Şarkının inadına yolun başında olduğumuzu fark ediyorum şimdi. Yaşanmamışlıklarla dolu bir mazi... Ve söylenmemiş ne çok söz bıraktın ardında. Ne çok sorular bırakarak gittin cevabını hiç vermeyeceğin. Tam konuşmaya başlanacak sırada nasıl da ansızın sustun. Yolun sonu diye durduğun yer yolun başıydı aslında.Ve bu noktada başlardı aşklar.Yaşandı sandıklarımız yaşanmadı,yaşayacaklarımızsa bundan sonraydı.
O halde susmalı ve razı olmalı kadere. Tuz basıp yaraya, yok sayarak acıyan yanlarımızı, kustuğumuz kanın kızılcık şerbeti olduğuna kendimizi dahi inandırarak... Binlerce 'gittiğin yerde mutlu ol' dualarını göğe kanatlandırarak... Buruk bir tebessümle el sallamalı yare...
Ve devam ettirmeli şarkıyı yarası her dem kanayan yürekle...
Ardına bakma yolcu
Gece almaya geldi seni benden
Beni bir daha sorma yolcu
Arama gittiğin yerden...
Alıntı
Aşkta vuslat neden üvey evlat muamelesi görür hep?Ayrılığın bahanesi yoksa neden kalan gidenden hesap sorar ve sevgililer neden hep bir sebep ararlar yok olası ayrılığa?...
Ayrılık varsa aşkın sonunda bir veda sahnesi yaşanmalıdır yine de... Bir veda busesi konmalı ve gözyaşlarıyla ıslatılmalıdır. Kilitlense de dudaklar, inadına gözlerle konuşulmalıdır.
Öyle sebepsiz kaybolup gitmekten, kırkikindilerde kırklara karışır gibi varlığına en muhtaç anında yokluğa karışmaktansa. İlk fırtınada terketmektense gemiyi... Feda edip aşkı, kaçmaktansa mihnetlerden...
Zor da olsa veda anını yaşamak bir ayrıcalıktır.
Durma bir şarkı söyle şimdi... Bir şarkı öğret gitmeden şehrime.Bu şarkıyı söylesin şehrim ardından,yankılansın gökler,tempo tutsun ağaçlar.Gitmeden bir şarkı söyle şehrime ve beni inandırsın gittiğine ve her şeyin bittiğine... Haydi! Gözlerini ve sözlerini başka ufuklara çevirmeden bir şarkı söyle...
Gideceksin vakit ayrılık vakti
Bugün her günden daha uzun sanki
Bitti aşkımız yolun sonundayız
Her şey söylendi sırada susmak var
Bitti aşkımız yolun sonundayız
Her şey yaşandı sırada gitmek var...
Şarkının inadına yolun başında olduğumuzu fark ediyorum şimdi. Yaşanmamışlıklarla dolu bir mazi... Ve söylenmemiş ne çok söz bıraktın ardında. Ne çok sorular bırakarak gittin cevabını hiç vermeyeceğin. Tam konuşmaya başlanacak sırada nasıl da ansızın sustun. Yolun sonu diye durduğun yer yolun başıydı aslında.Ve bu noktada başlardı aşklar.Yaşandı sandıklarımız yaşanmadı,yaşayacaklarımızsa bundan sonraydı.
O halde susmalı ve razı olmalı kadere. Tuz basıp yaraya, yok sayarak acıyan yanlarımızı, kustuğumuz kanın kızılcık şerbeti olduğuna kendimizi dahi inandırarak... Binlerce 'gittiğin yerde mutlu ol' dualarını göğe kanatlandırarak... Buruk bir tebessümle el sallamalı yare...
Ve devam ettirmeli şarkıyı yarası her dem kanayan yürekle...
Ardına bakma yolcu
Gece almaya geldi seni benden
Beni bir daha sorma yolcu
Arama gittiğin yerden...
Alıntı