sessizliğim...

bitmek bilmeyen sessizliğim
ve ruhumun çığlıkları
hiç durmadan avaz avaz çınlayan
çelişiyormuyum kendimle
ölüm..
sence artık korkmama gerek varmı senden?

zaman kaybetmeden çıkmak lazım yola
yine aynı upuzun bitmek bilmecek o yol bekliyor beni
gerçek benliğimin beni beklediği yer...
uzak değilsin bana o kadar biliyorum
ama maskemi çıkartmaya çalıştıkca etim etimden kopuyo sanki
acı çekiyorum
dayanabilcekmiyim?
bilmiyorum...

yıpranmış, soluk anlamsız ruhum
kanlar içinde herşeyden yoksun yüreğim
hanginiz yardım edeceksiniz bana?
yoksa içinde paranoyalar üreten beynimmi bana doğru yolu gösterecek?
tatmin olmak istiyorum yaşadığım her andan, her dakikadan
ama hayir !
hiç birşey doyuma ulaştırmıyor
mükemmel olmak korkutuyo beni..
olmak istediğim bu değil
olmak istediğim 'ben'im
sadece 'ben'...

sırtımdaki o ağır yükler
birazcık daha olsa kalktı sanki omuzlarımdan
beni ürkütecek başka bir etken yok artık
ölüm bile...
ama hayır!
ölmek istemiyorum ben...
gerçek 'ben'i bulana kadar..

yere kan damlıyor...
gözlerimdenmi bunlar?
...

teşekkürler...

Tsk'Ler elffff..