moon_elf
12-31-2007, 05:58 PM
Bugün gibi uzun yıllar oldu yoksun, yüreğimin diğer yarısı.
Gidişini hatırlamak istemiyorum.Hangi mevsim,hangi ay, hangi yıl…
Asırlar geçmiş gibi, bir yandan da sanki dün gibi varlığın… öyle değil mi?
Alev alev yanan şu yanı başımdaki özlemin mi, yoksa ben mi?
Bilmiyorum yüreğimin diğer yanı,bilmiyorum.
Acıya dayanmak mı şimdi bu benim yaptığım?Birşeyleri kabullenmek mi, mecburiyet mi?
Olsun.senin parçanım ya, ben zaten bir SEN’im ya Tek tesellim bu.
Günler nasıl da geçiyor farkında olmadan.. Neler yapmışım, nasıl yaşamışım sensizken? Düşünüyorum şimdi.
Cevapsız bıraktığın mektuplarım gözü yaşlı.
Her an çıkıp gelecekmişcesine pusuda ürkek bakışlarım..
Geçende seni rüyamda gördüm,yüreğimin diğer yarısı!
Uzaktaydın.bana gülümsüyordun sadece, o dünyalara değişmeyeceğim sesin yoktu
bense yıllardır hasret kaldığım o kelimeyle haykırıyordum sana.
Bir an öyle bir baktın ki o çakır yeşili gözlerinle. Sustum.”Sus.” dedin çünkü gözlerinle.
Kısa bir an sürdü bana hasretle bakışın.Dermansız bacaklarım tutmadı yürümek istedim düştüm. Bir an elini uzattın ama uzaktın. Sonra çektin elini, daha dokunmadan ellerine yüreğimin diğer yarısı..
Ve o hiç olmaması gereken an oldu.. Uyanmak.
Seni aldı benden gerçek hayat.
Yine yokluğun vurdu soğuk bir beton gibi yüzüme.
Efendim… Ne dedin? –ağlama mı??
Yoo ağlamıyorum yüreğimin diğer yarısı, Sadece yıldızlar düşüyor gözlerimden.
İlle de bu oyuncağı isterim diye şımarıklık yaptığım günler geldi aklıma. Gülümsedim.
Asıl o günlerdeymiş huzur.
Beynimizin içinde kalan o eskimeyen hatıralardaymış bir yudum sevinç.
Zaman eskitmiş her geçen gün bizi.
Bugün yokluğuna sarılıp uyusam diyorum.. Resimlerine bakarım önce,
Eski bir şarkının içinde seni bulurum.. biraz düşer yıldızlar gözlerimden
Sonra da Gözlerinle uyurum…
Gidişini hatırlamak istemiyorum.Hangi mevsim,hangi ay, hangi yıl…
Asırlar geçmiş gibi, bir yandan da sanki dün gibi varlığın… öyle değil mi?
Alev alev yanan şu yanı başımdaki özlemin mi, yoksa ben mi?
Bilmiyorum yüreğimin diğer yanı,bilmiyorum.
Acıya dayanmak mı şimdi bu benim yaptığım?Birşeyleri kabullenmek mi, mecburiyet mi?
Olsun.senin parçanım ya, ben zaten bir SEN’im ya Tek tesellim bu.
Günler nasıl da geçiyor farkında olmadan.. Neler yapmışım, nasıl yaşamışım sensizken? Düşünüyorum şimdi.
Cevapsız bıraktığın mektuplarım gözü yaşlı.
Her an çıkıp gelecekmişcesine pusuda ürkek bakışlarım..
Geçende seni rüyamda gördüm,yüreğimin diğer yarısı!
Uzaktaydın.bana gülümsüyordun sadece, o dünyalara değişmeyeceğim sesin yoktu
bense yıllardır hasret kaldığım o kelimeyle haykırıyordum sana.
Bir an öyle bir baktın ki o çakır yeşili gözlerinle. Sustum.”Sus.” dedin çünkü gözlerinle.
Kısa bir an sürdü bana hasretle bakışın.Dermansız bacaklarım tutmadı yürümek istedim düştüm. Bir an elini uzattın ama uzaktın. Sonra çektin elini, daha dokunmadan ellerine yüreğimin diğer yarısı..
Ve o hiç olmaması gereken an oldu.. Uyanmak.
Seni aldı benden gerçek hayat.
Yine yokluğun vurdu soğuk bir beton gibi yüzüme.
Efendim… Ne dedin? –ağlama mı??
Yoo ağlamıyorum yüreğimin diğer yarısı, Sadece yıldızlar düşüyor gözlerimden.
İlle de bu oyuncağı isterim diye şımarıklık yaptığım günler geldi aklıma. Gülümsedim.
Asıl o günlerdeymiş huzur.
Beynimizin içinde kalan o eskimeyen hatıralardaymış bir yudum sevinç.
Zaman eskitmiş her geçen gün bizi.
Bugün yokluğuna sarılıp uyusam diyorum.. Resimlerine bakarım önce,
Eski bir şarkının içinde seni bulurum.. biraz düşer yıldızlar gözlerimden
Sonra da Gözlerinle uyurum…