17 Ağustos

17 AĞUSTOS;
Öyle bir şey ki bir varmış bir yokmuş gibi bir şey... Akşam var olduğu bilerek uyumak ve sabahına acaba hala var mı yoksa artık yok mu gibi bir şey...Arkasından su döküp uğurladığın en kıymetli varlığı acaba yaşıyor mu, su gibi geri dönebilecek mi diye kara kara düşünmek 17 AĞUSTOS...
Babalar gününde öpülecek bir el olacak mı diye ağlamak, askere gittiğinde sırtını sıvazlayıp güle oğlum diyecek birinin olup olmadığını bile bilmemek 17 AĞUSTOS….
Her bayram sabahında ya beraber camiye gitmek yada tek başına onu mezarında ziyaret etmek 17 AĞUSTOS…
Onu soranlara şimdi gelir yerine rahat rahat uyuyor demek gözlerinin yaşı ile, darda kaldığında sarılacak bir kucak yerine toprağına su serpmek yaz sıcağında…Ondan öğrendiğin şeyleri uygularken “ Keşke o da yanımda olsaydı elimden tutsaydı “ demek 17 AĞUSTOS….
Her şeyin ötesinde canından bir parçanın saniyeler sonra Hak dünyasında olması demek, bir çocuğun babasız olması demek…Koca bir çınarın devrilmesi gibi üzerine koca bir dünyanın yıkılması demek 17 AĞUSTOS…
Nice insanların Hakk’ın adaleti ile bu dünyadan göçmesi demek … Babasını çok özleyen bir evlat demek 17 AĞUSTOS…
Alıntı: ALİ KEMAL YİĞİTBAŞ